Ironija u odbrani trojstva

Objavljeno Mar 08, 2015 napisao Borislav Subotin u Otac i Sin Broj pregleda: 551

Danas je često slučaj, kada razgovaramo sa našim teolozima o doktrini trojstva, oni kažu da su svi pioniri (neki kažu vedina), kao i Ellen White verovali u trojstvo.

Ali evo malo tekstova, da započnemo upravo sa tim tvrdnjama. Zapazimo šta neke naše "vrhunske" vođe, na najvažnijim pozicijama izjavljuju. Nešto potpuno suprotno od toga, zapazimo raskorak u tvrdnjama.

“Some Adventists today think, that our beliefs have remained unchanged over the years, or they seek to turn back the clock to some point when we had everything just right. But all attempts to recover such “historic Adventism” fail in view of the facts of our heritage.” (William Johnsson, Adventist Review January 6th 1994 Article ‘Present Truth - Walking in God’s Light’, 1994)

(„Neki adventisti danas misle da su naša verovanja tokom godina ostala ista, ili se trude da se ugledaju na neku tačku nazad u vremenu kada je sve izgledalo u redu. Ali svi napori da se oporavi taj „Istorijski Adventizam“ padaju u vodu nasuprot činjenicama naše tekovine.“ (William Johnsson, Adventist Review January 6th 1994 Article ‘Present Truth - Walking in God’s Light’, 1994))

 William Johnson je dugo godina bio glavni urednik Adventist Review.

Pazi pažljivo šta dalje kaže:

“Adventists beliefs have changed over the years under the impact of present truth. Most startling is the teaching regarding Jesus Christ, our Saviour and Lord. ..... the Trinitarian understanding of God, now part of our fundamental beliefs, was not generally held by the early Adventists.” (Ibid)

 (“Adventistička verovanja su se promenila tokom godina pod uticajem sadašnje istine. Najpotresnije je učenje o Isusu Hristu, našem Spasiocu i Gospodu....posmatranje Boga kao trojstvo, koje je sada deo naših fundamentalnih verovanja, nije bilo delom vere kod ranih Adventista.” (Isto))

E sada zapazimo ironiju, ili možda potvrdu proročkog dara Ellen White. Pogledajmo jednu njenu izjavu u vezi Omega Jeresi.

"Be not deceived; many will depart from the faith, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils. We have now before us the alpha of this danger. The omega will be of a most startling nature." (Testimonies for the church)

 (“Ne budite prevareni; mnogi de otpasti od vere, slušajudi zavodljive duhove i đavolje doktrine. Sada je pred nama alfa ove opasnosti. Omega de biti daleko potresnije prirode.” (Testimonies for the church))

Znači Johnson upotrebljava specifičan izraz koji je Ellen White ovde upotrebila da opiše prirodu Omega Jeresi "the most startling nature" (najznačajniju/najpotresniju prirodu), da opiše naše "najznačajnije/najpotresnije novo učenje" doktrinu o trojedinom Bogu.

Zapazimo dobro i na period kada počinju da se daju ove izjave naših vodedih ljudi, nekoliko desetina godina nakon smrti Ellen White.

Čitamo dalje izjave naših vođa:

“Most of the founders of Seventh-day Adventism would not be able to join the church today if they had to subscribe to the denomination's Fundamental Beliefs. More specifically, most would not be able to agree to belief Number 2, which deals with the doctrine of the Trinity.” (George Knight, ‘Ministry’ magazine, October 1993 page 10, ‘Adventists and Change’)

 (“Vedina osnivača Adventista Sedmog Dana ne bi mogli da se pridruže crkvi u današnja vremena, ako bi morali da se slože sa Fundamentalnim Verovanjima. Preciznije, vedina ne bi mogla da se složi sa verovanjem broj 2, koje se tiče doktrine o trojstvu.” (George Knight, ‘Ministry’ magazine, October 1993 page 10, ‘Adventists and Change’))

 George Knight, jedan od naših najpoznatijih istoričara i profesor na Andrewsu, kaže da VEDINA naših pionira ne bi mogli danas pristupiti crkvi (ili bi bili isključeni iz crkve ako bi se izjasnili) upravo zbog Trinity doktrine.

Pogledajmo pažljivo sledede izjave:

 “That most of the leading SDA pioneers were non-Trinitarian in their theology has become accepted Adventist history, surprising as it sounded to most Adventists 40 years ago when Erwin R. Gane wrote an M. A. thesis on the topic.” (Jerry Moon, ‘The Trinity’, chapter, ‘Trinity and anti-trinitarianism in Seventhday Adventist history, page 190)

 (“Vedina vodedih pionira crkve Adventista Sedmog Dana nisu verovali u trojstvo i to je prihvadeno kao Adventistička istorija, iako je zvučalo čudno vedini Adventista kada je pre 40 godina Erwin R. Gane napisao tezu na tu temu.” Jerry Moon, ‘The Trinity’, chapter, ‘Trinity and anti-trinitarianism in Seventhday Adventist history, page 190))

 “Could the pioneers been partly but not wholly right? Is there a biblical doctrine of the Trinity that gradually unfolded to the Adventist Church in God’s own time? Does the acceptance of a form of Trinitarianism by Adventists represent the result of a growing understanding of scripture, an example of why the pioneers rejected the formation of a creed? Or is it a heretical error, a vestige of medieval Christianity without solid basis in scripture, so that its acceptance in the present-day church represents a departure from the scriptural faithfulness of the pioneers?” (The Trinity, Woodrow Whidden, Jerry Moon, John Reeve, p. 191)

(“Da li je mogude da su pioniri bili delom, ali ne i potpuno u pravu? Da li postoji biblijska doktrina o trojstvu koja se postepeno otkrivala Božjim proviđenjem Adventističkoj crkvi? Da li prihtvatanje forme trojstva od strane Adventista predstavlja rezultat rastudeg razumevanja pisma, primer zašto su pioniri odbili formiranje veroispovesti? Ili je to jeretička greška, trag srednjovekovnog Hrišdanstva bez čvrstog temelja u pismu, tako da njeno današnje prihvatanje u crkvi predstavlja odstupanje od biblijske vere pionira?” (The Trinity, Woodrow Whidden, Jerry Moon, John Reeve, p. 191))

 “More recently, a further question has arisen with increasing urgency: was the pioneers’ belief about the Godhead right or wrong?” (Ibid)

(“U skorije vreme još jedno gorude pitanje je iskrslo: Da li je vera pionira o Božanstvu bila ispravna ili pogrešna?” (Isto))

This is a very good question – and it is one that is most prevalent today within Seventh-day Adventism. He then says (this is the key issue) “As one line of reasoning goes, either the pioneers were wrong and the present church is right, or the pioneers were right and the present Seventh-day Adventist Church has apostatized from biblical truth.” (Ibid)

 (Ovo je veoma dobro pitanje – i ono je najpretežnije danas unutar crkve Adventista Sedmoga Dana. On dalje kaže (i ovo je ključna stvar):

“Kako jedna struja rasuđivanja ide, ili su pioniri grešili i današnja crkva je u pravu, ili su pioniri bili u pravu, a današnja crkva je otpala od biblijske istine.” (Isto))

“The concept of the Trinity, namely the idea that the three are one, is not explicitly stated but only assumed.” (Fernando L. Canale, The Handbook of Seventh-day Adventist Theology, Seventh-day Adventist Encyclopaedia Volume 12, page 138, ‘Doctrine of God)

 (“Koncept trojstva, tačnije ideja da je troje jedno, nije eksplicitno iznešeno, ved podrazumevano.” (Fernando L. Canale, The Handbook of Seventh-day Adventist Theology, Seventh-day Adventist Encyclopaedia Volume 12, page 138, ‘Doctrine of God))

 Ako nije eksplicitno izražena, nego se podrazumeva, na osnovu čega se podrazumeva?

 U svetlu ovih izjava, kako je mogude da neki naši vodedi teolozi izjavljuju, konzistentno i autoritativno, da su svi, ili vedina pionira, uključujudi Ellen White verovali u trojstvo?

Citati Ellen White

“‘I seek not Mine own glory, but the glory of Him that sent Me.’ John 8:28; 6:57; 8:50; 7:18. In these words is set forth the great principle which is the law of life for the universe. ALL THINGS CHRIST RECEIVED FROM GOD, but He took to give. So in the heavenly courts, in His ministry for all created beings: THROUGH THE BELOVED SON, THE FATHER’S LIFE FLOWS OUT TO ALL; through the Son it returns, in praise and joyous service, a tide of love, to the great Source of all. And thus through Christ the circuit of beneficence is complete, representing the character of the great Giver, the law of life.” Desire of Ages, page 21.

 (“Ne tražim svoje slave, ved slavu Onoga koji me posla. Jovan 8:28; 6:57; 8:50; 7:18. U ovim rečima je postavljen princip zakona života u univerzumu. SVE STVARI HRIST JE DOBIO OD BOGA, ali je uzeo da daje. Tako u nebeskim sudovima u svojoj službi za sva stvorena bida: KROZ LJUBLJENOG SINA, OČEVA ŽIVOTODAVNA SILA TEČE KA SVIMA; kroz Sina se vrada, u hvalama i radosnoj službi, plima ljubavi, ka velikom Izvoru svega. I tako je kroz Hrista krug milosrđa zatvoren, predstavljajudi karakter velikog Davaoca, zakona života.“ Desire of Ages, page 21)

 “For as the Father hath life in himself; so hath he given to the Son to have life in himself” John 5:26

(“Jer kao što otac ima život u sebi, tako dade i sinu da ima život u sebi.” Jovan 5:26

) Dakle, Ellen White u toj istoj knjizi ‘Čežnja Vekova’, koju trinitarijanci navode kao dokaz da je Ellen White bila trinitarijanac, ona izjavljuje da je Isus SVE dobio od BOGA, pa čak i Očev život koji On, Isus, dalje daje nama. Dakle ne daje svoj večni život nego Očev večni život. Precizno kaže Očev, ne Božji, tako da ne može da se kaže da se radi o životu trojedinog Boga, nego baš Očev. Ako je trojedini Bog, onda Isus ved u sebi ima taj život i ne mora da ga uzima od Oca.

 “Those to whom the message of truth is spoken seldom ask, "Is it true?" but, "By whom is it advocated?"” ,E. G. White, The Desire of Ages, p. 459-

 (“Onima kojima je poruka istine rečena, retko pitaju “Da li je istina?”ved “Ko je zagovara?”” {E. G. White, The Desire of Ages, p. 459})

 “Yet, when a view of Scripture is presented, many do not ask, Is it true--in harmony with God's word? but, By whom is it advocated? and unless it comes through the very channel that pleases them, they do not accept it.” ,E. G. White, Testimonies to Ministers and Gospel Workers, pp. 105, 106-

(“Kada se iznese ideja u pogledu Biblije, mnogi ne pitaju da li je istina - u skladu sa Božijom reči, ved ko je zagovara? I ako ne dođe od onih kanala koji njih u potpunosti zadovoljavaju, onda je ne prihvataju.” {E. G. White, Testimonies to Ministers and Gospel Workers, pp. 105, 106})

Značajne izjave koje mnogi doslovno ispunjavaju.

If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally, and upbraideth not; and it shall be given him. James 1:5

(Ako li kome od vas nedostaje premudrosti, neka ište u Boga koji daje svakome bez razlike i ne kori nikoga i dade mu se. Jakov 1:5)

“Who is Christ?--He is the only begotten Son of the living God. He is to the Father as a word that expresses the thought,--as a thought made audible. Christ is the word of God.” ,E. G. White, The Youth’s Instructor, June 28, 1894 par. 9}

(“Ko je Hrist?--On je jedinorodni Sin živoga Boga. On je Ocu kao reč koja izražava misao,--kao misao koja se može čuti. Hrist je reč Božija.” ,E. G. White, The Youth’s Instructor, June 28, 1894 par. 9-)

 Ellen White na krucijalno pitanje ko je Hrist, odgovara rečim što je po trinitarijancima mleko za malu decu ili nerealno jer trinitarijanci misle da Hrist nije zaista pravi Sin Božji i da je taj izraz u Bibliji “Božji jedinorodni sin” izrečen samo u kontekstu plana spasenja i da On nije zaista pravi jedinorodni Sin Božji. Ali pazimo na ove izjave EGW:

 “Christ was the Son of God; He had been one with Him before the angels were called into existence. He had ever stood at the right hand of the Father...” ,E. G. White, Patriarchs and Prophets, p. 38-

 („Hrist je bio Božji Sin; Bio je jedno sa Njim pre nego što su anđeli nastali. Uvek je stajao sa desne strane Ocu...“ ,E. G. White, Patriarchs and Prophets, p. 38-)

Hrist je uvek BIO Sin Božji.

“But while God's Word speaks of the humanity of Christ when upon this earth, it also speaks decidedly regarding his pre-existence. The Word existed as a divine being, even as the eternal Son of God, in union and oneness with his Father.” (Ellen G. White, Review and Herald, 5th April 1906, ‘The Word made flesh’)

(“Ali dok reč Božija piše o Hristovoj ljudskoj prirodi dok je bio na ovoj zemlji, takođe jasno (nedvosmisleno) piše o Njegovom postojanju pre toga. Reč je postojala kao Božije bide, kao večni Božiji Sin, u jedinstvu i istovetnosti sa Ocem.” (Ellen G. White, Review and Herald, 5th April 1906, ‘The Word made flesh’))

EGW kaže da je Reč postojala, pre Hristovog utelovljenja, kao božansko bide, kao večni Sin Božji.

Pogledajmo sada izjave EGW o događajima na Nebu pre nego što je čovek stvoren. Trinitarijanci takodje kažu da je Isus rođenjem od Marije, začet Duhom Svetim preuzeo ulogu Sina i da se zato samo zove Sin Božji.

 “The more we think about Christ's becoming a babe here on earth, the more wonderful it appears. How can it be that the helpless babe in Bethlehem's manger is still the divine Son of God?” (Ellen G. White, Youth’s Instructor 21st November 1895 ‘Child life of Jesus No. 1’)

(“Što više razmišljamo o Hristovom rođenju kao deteta ovde na zemlji, sve se divnije doima. Kako može biti da je bespomodno dete u kolevci u Vitlejemu i dalje Božiji Sin?” (Ellen G. White, Youth’s Instructor 21st November 1895 ‘Child life of Jesus No. 1’))

 Kaže, kako je mogude da je Isus rođen od Marije JOŠ UVEK božanski Sin Božji?

“When from the opening heavens he heard the voice of God addressing his Son, it was to him as the sound of a death-knell. It told him that now God was about to unite man more closely to himself, and give moral power to overcome temptation, and to escape from the entanglements of Satanic devices.” (Ellen G. White, Signs of the Times, 4th August 1887, ‘Christ’s Triumph in our Behalf’)

 (“Kada je iz otvorenih nebesa čuo glas Božiji koji se obradao Sinu, njemu je to zvučalo kao posmrtno zvono. To mu je govorilo da de sada Bog čoveka ujediniti mnogo bliže sa sobom, i da de dati moralnu snagu čoveku da prevaziđe iskušenja i da pobegne od sotonskih smicalica i zamki.” (Ellen G. White, Signs of the Times, 4th August 1887, ‘Christ’s Triumph in our Behalf’))

 EGW kaže da se Bog obrada svom Sinu, pogledajte slededi značajan citat:

“Satan well knew the position which Christ had held in Heaven as the Son of God, the Beloved of the Father; and that Christ should leave the joy and honor of Heaven, and come to this world as a man, filled him with apprehension. He knew that this condescension on the part of the Son of God boded no good to him.” (Ibid)

 (“Sotoni je dobro bila poznata pozicija koju je Hrist držao na nebu kao Sin Božiji, Ljubljeni od Oca; i dobro je znao da de Hrist ostaviti radost i počasti neba i dodi na ovaj svet kao čovek. Znao je da mu ova snishodljivost prema Sinu Božijem ne sluti na dobro. ” (Isto))

Sotona na Nebu, pre stvaranja čoveka, "je dobro znao poziciju koju je Hrist imao na Nebu kao Sin Božji". EGW nedvosmisleno kaže da je Hristova pozicija na Nebu, pre stvaranja čoveka, bila pozicija pravog Sina Božjeg.

U jednom pismu, na istu temu EGW kaže:

“Angels were expelled from heaven because they would not work in harmony with God. They fell from their high estate because they wanted to be exalted. They had come to exalt themselves, and they forgot that their beauty of person and of character came from the Lord Jesus.” (Ellen G. White, Letter 42, to Elder D. A. Parsons, April 29th 1910, as quoted in ‘This day with God, page 128)

(“Anđeli su bili proterani sa neba, jer nisu hteli da rade u harmoniji sa Bogom. Pali su sa svojih visokih položaja, jer su želeli da se uzdignu. Došli su do toga da sami sebe uzdižu i zaboravili su da njihova lepota osobe i karaktera dolazi od Gospoda Isusa.” (Ellen G. White, Letter 42, to Elder D. A. Parsons, April 29th 1910, as quoted in ‘This day with God, page 128))

i dodaje:

 “This fact the angels (fallen angels) would obscure, that Christ was the only begotten Son of God, and they came to consider that they were not to consult Christ.” (Ibid)

 (“Ovu činjenicu su anđeli *pali anđeli+ želeli sakriti, da je Hrist jedinorodni Božji Sin i nisu želeli da konsultuju Hrista.” (Isto))

Pali anđeli na Nebu, su pali pre stvaranja čoveka, i zato što su SKRIVALI ČINJENICU da je Hrist jedini rođeni Sin Božji.

“Here Christ shows them that, although they might reckon His life to be less than fifty years, yet His divine life could not be reckoned by human computation. The existence of Christ before His incarnation is not measured by figures.” ,E. G. White, Signs of the Times, May 3, 1899 par. 4}

 (“Ovde im Hrist pokazuje da se, iako su mogli da procene da de Njegov ljudski vek trajati manje od 50 godina, Njegov Božanski život se ne može izmeriti ljudskim poimanjem. Hristovo postojanje pre otelovljenja se ne može izredi ciframa.” ,E. G. White, Signs of the Times, May 3, 1899 par. 4-)

Ne kaže da je Hristovo postojanje oduvek, nego da se NE MERI ciframa, odnosno vremenskim jedinicama.

 “They have one God and one Saviour; and one Spirit--the Spirit of Christ--is to bring unity into their ranks.” ,E. G. White, Testimonies Volume 9, p. 189-

 (“Imaju jednog Boga i jednog Spasitelja; i jednog Duha—Duha Hristova—da unese zajedništvo u njihove redove.“ ,E. G. White, Testimonies Volume 9, p. 189-)

 Postoji jedan Bog (očigledno Otac) i jedan Spasitelj (Isus ) i jedan Duh (Hristov Duh).

“The dedication of the first-born had its origin in the earliest times. God had promised to give the Firstborn of heaven to save the sinner.” ,E. G. White, The Desire of Ages, p. 51-

 (“Posvedenje provorođenog je imalo svoj početak u najstarijim vremenima. Bog je obedao da de dati prvorođenog od neba da spase grešnika.” ,E. G. White, The Desire of Ages, p. 51-)

Kaže da je Bog obedao "prvorođenog od Neba". A kada je to obedanje dato?

 “The Holy Spirit, which proceeds from the only begotten Son of God, binds the human agent, body, soul, and spirit, to the perfect, divine-human nature of Christ.” ,E. G. White, Review and Herald, April 5, 1906 par. 16}

(“Sveti Duh koji proizilazi od jedinorodnog Sina Božijeg, svezuje čoveka, dušu i telo za savršenu božansko-ljudsku prirodu Hrista. {E. G. White, Review and Herald, April 5, 1906 par. 16}

 Kako Duh Sveti koji je navodno jednak Ocu i Sinu, "proceeds" ili proizlazi iz Hrista?

“We shall be judged according to the light we have had, according to the privileges we have been granted, according to the opportunity we have had to hear and understand the word of God. These privileges have been given us through an infinite cost to the Father and the Son. The plan of redemption has been devised and carried out so far through the sacrifice of all heaven, and the gift of the Holy Spirit has been provided, that the divine may unite with the human, and man be elevated in moral and spiritual worth.” ,E. G. White, The Youth’s Instructor, June 15, 1893 par. 1}

(“Bide nam suđeno u skladu sa svetlom koje smo imali, u skladu sa privilegijama koje su nam date, u skladu sa prilikama koje su nam date da čujemo i razumemo reč Božiju. Ove privilegije su nam date kroz neograničenu cenu Oca i Sina.. Plan spasenja je zamišljen i izvršen po cenu žrtve nebesa, i dar Svetog Duha nam je obezbeđen, da bi se nebesko moglo ujediniti sa ljudskim, i da se čovek uzdigne po moralnoj i duhovnoj vrednosti.” ,E. G. White, The Youth’s Instructor, June 15, 1893 pr. 1})

Neograničena cena Ocu i Sinu, da daju dar Duha Svetog!

“And now to all who have a desire for truth I would say: Do not give credence to unauthenticated reports as to what Sister White has done or said or written. If you desire to know what the Lord has revealed through her, read her published works.” ,E. G. White, Testimonies Volume 5, p. 696-

(“I sada bih rekla svima onima koji žele da čuju istinu: Ne verujte onim nepotvrđenim vestima šta je sestra Vajt uradila, napisala ili rekla. Ako želite da znate šta je Bog otkrio kroz nju, čitajte njena objavljena dela.” ,E. G. White, Testimonies Volume 5, p. 696-)

 Dakle da ne čitamo i slušamo šta ljudi kažu da je EGW verovala, nego da sami čitamo šta je to.

 In the future, truth will be counterfeited by the precepts of men. Deceptive theories will be presented as safe doctrines. False science is one of the agencies that Satan used in the heavenly courts. ... Do not present theories or tests that have no foundation in the Bible. ... "It is written" is the test that must be brought home to everyone (RH January 21, 1904; Ev 600, 601)

(“U bududnosti, istina de biti iskvarena ljudskim pravilima. Prevarne teorije de biti predstavljane kao bezbedne doktrine. Lažna nauka je jedno od oruđa koje je sotona koristio na nebeskim sudovima...

 Ne predstavljajte teorije ili testove koji se ne temelje na Bibliji... ”Pisano je” je merilo koje mora biti svima jasno.” (RH January 21, 1904; Ev 600, 601))

U skladu sa uputstvom o odbrani od lažnih nauka: gde piše da je Duh Sveti JEDNAK Ocu i Sinu. Znamo da je to mnogima u glavama tako, ali GDE PIŠE? NIGDE. Gde piše da su njih troje jedan Bog? NIGDE. Gde piše da Isus NIJE STVARNI SIN BOŽJI? NIGDE. Ako demo dakle biti poslušni savetima Duha Proroštva upravo o jeresima, onda podrazumevane doktrine moramo da odbacimo i držimo se isključivo onoga što piše, onako kako piše. When men standing in the position of leaders and teachers work under the power of spiritualistic ideas and sophistries, shall we keep silent, for fear of injuring their influence, while souls are being beguiled? ...

Will the men in our institutions keep silent, allowing insidious fallacies to be promulgated, to the ruin of souls? (ibid., pp. 9, 13, 14).

 (“Kada ljudi koji budu na poziciji vođa i učitelja budu radili pod uticajem spritističkih ideja i sofizama, da li demo dutati, od straha da demo narušiti njihov uticaj, dok se duše zavode?... Da li de ljudi u našim institucijama dutati, dozvoljavajudi podmuklim zabludama da budu objavljene, da naruže duše?” (Isto, pp. 9, 13, 14 )

 "Nisam li ti rekao budi slobodan i hrabar ..."

I am charged to tell our people that some do not realize that the devil has device after device and he carries these out in ways that they do not expect. Satan’s agencies will invent ways to make sinners out of saints. I tell you now, that when I am laid to rest, great changes will take place. I do not know when I shall be taken, but I desire to warn all against the devices of the devil. ... They should watch every conceivable sin that Satan will try to immortalize (Letter, Elmshaven, February 24, 1915).

 From eternity there was a complete unity between the Father and the Son. They were two, yet little short of being identical; two in individuality, yet one in spirit, and heart, and character. {YI, December 16, 1897 par. 5 }

(Osvedočena sam da treba redi našim ljudima da neki ne shvataju da đavo ima smicalicu za smicalicom i da ih smešta na način na koje ne očekuju. Sotonine sile de izmisliti načina da od sveca naprave grešnika. Kažem vam sada da de, kada budem počinula, velike de se promene desiti. Ne znam kada du biti uzeta, ali želim da upozorim sve na sotonine pokušaje... Trebalo bi pratiti svaki mogudi greh koji de sotona želeti da upotrebi. (Letter, Elmshaven, February 24, 1915).

Od večnosti je postojalo kompletno zajedništvo između Oca i Sina. Bili su dvoje, zamalo identični,; dve individue, ali jedno u duhu, srcu i po karakteru. {YI, December 16, 1897 par. 5 }

Ellen White ovde ističe jasno u čemu su Otac i Sin jedno, u duhu, srcu i karakteru, ali jasno naglašava da su dvoje upravo u onome u čemu trinitarijanci tvrde da su troje jedno. Znači ni dvoje nisu jedno, dvojedini Bog, a kamoli trojedini Bog, nego su dvoje, dvoje u individualnosti, i još kaže da su zamalo identični, ali nisu.

Sad da malo skrenemo sa teme. Doktrina o trojedinom Bogu neminovno dovodi do degradiranja Hristove žrtve, do te mere da neki naši vodedi teolozi otvoreno pišu da Isus nije umro, nego da je samo Njegova ljudskost umrla, ali da je to jednako dobro kao i da jeste umro, jer je on pristao na to. Ova izjava je objavljena u knjizi ‘Trinity’ koju svi naši vodedi teolozi hvale kao "odličnu".

"The very union of divinity with humanity in Christ’s incarnate nature suggests that though divinity did not literally die, it as good as died in the following sense: Christ’s deity, along with His humanity, selfsacrificially consented to death at every step of the way to the Cross. And in so doing the very nature of Christ’s human death was invested with the infinite value of eternal love." (Dr. Woodrow W. Whidden II) http://www.atsjats.org/publication_file.php?pub_id=239&;journal=1&type=pdf

 (“Jedinstvo Hristove Božanske i ljudske prirode u Hristovoj otelovljenoj prirodi naglašava da Božanstvo nije doslovno umrlo, ali kao i da jeste u slededem smislu: Hristovo Božanstvo, zajedno sa Njegovom ljudskom prirodom, samo-žrtveno se predalo na smrt u svakom koraku ka krstu. Tako činedi sama priroda Hristove ljudske smrti bila je obogadena beskrajnom vrednošdu večne ljubavi.” (Dr. Woodrow W. WhiddenII))

 http://www.atsjats.org/publication_file.php?pub_id=239&;journal=1&type=pdf

 Ova ista izjava je ponovljena u nauci o Trojstvu.

Šta Leroy Froom kaže o novoj doktrini:

May I here make a frank personal confession? When, back between 1926 and 1928, I was asked by our leaders to give a series of studies on the Holy Spirit, covering the North American union ministerial institutes of 1928, I found that, aside from priceless leads found in the Spirit of Prophecy, there was practically nothing in our literature setting forth a sound Biblical exposition in this tremendous field of study. There were no previous pathfinding books on the question in our literature. Leroy Edwin Froom, Movement of Destiny, page 322 (1971).

I was compelled to search out a score of valuable books written by men outside of our faith— . . . men like Murray, Simpson, Gordon, Holden, Meyer, McNeill, Moody, Waugh, McConkey, Scroggie, Howden, Smith, McKensie, Mclntosh, Brooks, Dixon, Kyle, Morgan, Needham, Pierson, Seiss, Thomas, West, and a score of others—for initial clues and suggestions, and to open up beckoning vistas to intensive personal study. Having these, I went on from there. But they were decided early helps. And scores, if not hundreds, could confirm the same sobering conviction that some of these other men frequently had a deeper insight into the spiritual things of God than many of our own men then had on the Holy Spirit and the triumphant life. It was still a largely obscure theme. Leroy Edwin Froom, Movement of Destiny, page 324

(Mogu li dati jedno iskreno priznanje? Kada su me, negde između 1926. i 1928. pitale naše vođe da održim seriju predavanja na temu Svetog Duha, kojim bih pokrio severno američku uniju propovedničkih instituta 1928-me, našao sam da, osim neprocenjivih uputa iz duha proroštva, praktično nije postojalo ničega u našoj literaturi koje bi poduprlo bibliju na ovom ogromnom polju. Nije bilo prethodnih knjiga na ovu temu u našoj literaturi. Leroy Edwin Froom, Movement of Destiny, page 322 (1971))

 Bio sam prisiljen da obradim veliku količinu korisnih knjiga koje su pisali ljudi van naše vere, ljudi kao - Murray, Simpson, Gordon, Holden, Meyer, McNeill, Moody, Waugh, McConkey, Scroggie, Howden, Smith, McKensie, Mclntosh, Brooks, Dixon, Kyle, Morgan, Needham, Pierson, Seiss, Thomas, West, i mnoštvo drugih za inicijalne tragove i sugestije i da budem otvoren za nove vidike i proučavanja. Tako sam krenuo odatle. Ali to je bilo od kratkoročne pomodi. Gomile tih knjiga su pokazale da su ti ljudi veoma često imali dublje znanje i razumevanje ovih stvari od naših ljudi o poznanju Duha Svetog i večnog života. Ipak, to je i dalje bila velika i skrivena tema. Leroy Edwin Froom, Movement of Destiny, page 324

Kaže da osim "dragocenih tragova" odnosno "podrazumevanih doktrina" nije mogao u našoj literature da nađe baš ništa o (ili u korist) Duhu Svetom i trojstvu i zato se okrenuo piscima iz crkava koje Biblija naziva Vavilonom i još kaže značajnu stvar, da je "shvatio da su ti ljudi često imali dublje razumevanje duhovnih stvari Božjih nego mnogi od naših ljudi u vezi Duha Svetog" Vrlo zanimljiva misao, da je Bog dao Vavilonu bolje razumevanje prirode Duha Svetog nego svom narodu.

 “God has given me light regarding our periodicals. What is it? -- He has said that the dead are to speak. How? -- Their works shall follow them. We are to repeat the words of the pioneers in our work, who knew what it cost to search for the truth as for hidden treasure, and who labored to lay the foundation of our work. They moved forward step by step under the influence of the Spirit of God. One by one these pioneers are passing away. The word given me is, Let that which these men have written in the past be reproduced.” (Ellen G. White, Review and Herald, 25th May 1905, ‘The work for this time’, address at the 1905 General Conference, May 16th 1905)

(“Bog mi je dao svetlost u vezi naših otkrivenja. O čemu se radi? – Rekao je da de mrtvi progovoriti. Kako? – Njihova dela de ih pratiti. Imamo da ponovimo reči naših pionira u našim delima, koji su znali da je traženje istine kao traženje za skrivenim blagom, i koji su radili da polože temelje našeg dela. Išli su napred korak po korak uz vođstvo Svetog Duha. Jedan po jedan ovi pioniri umiru. Reč koja mi je data je, neka reči onih koji su ovo pisali u prošlosti ponovo budu izrečene.” (Ellen G. White, Review and Herald, 25th May 1905, ‘The work for this time’, address at the 1905 General Conference, May 16th 1905))

 EGW kaže da de reči naših pionira, biti ponovo objavljene.